Historia założenia arboretum

Mieczysław Wilczkiewicz

Arboretum w Lądku Zdroju założone zostało z inicjatywy Mieczysława Wilczkiewicza (1913-1994). Nad potokiem Jadwiżanki na terenie lasów komunalnych w roku 1972 wydzielono obszar o powierzchni 0,64 ha. W 1973 r. powiększono go o 1,39 ha usuwając starodrzew świerkowy, pozostawiając jedynie kilkusetletnie drzewa o charakterze pomnikowym – dęby, buki, sosny i jodły. Do roku 1976 posadzono tu aż 251 gatunków drzew i krzewów, w tym 319 egzemplarzy iglastych i 674 liściastych. Przy pracach pomagała młodzież szkolna i mieszkańcy Lądka.

Zasadzone gatunki w stanie naturalnym występują w Ameryce Północnej, Afryce, Chinach, Korei, Japonii, na Kaukazie i Bałkanach. Sadzonki pozyskano z takich miejsc jak:

szkółka doświadczalna w nieodległym Romanowie (większość okazów, w tym m.in. sekwoje),
z Zakładu Dendrologii i Pomologii PAN w Kórniku (głównie gatunki iglaste),
z Zakładu Leśnego SGGW-AR w Rogowie,
z Ogrodu Botanicznego we Wrocławiu,
z Ogrodu Botanicznego w Poznaniu,
z arboretów w Wojsławicach koło Niemczy oraz z Książa pod Wałbrzychem,
z ośrodków badawczych akademii nauk w Mińsku, Moskwie, Suchumi oraz ośrodków uniwersytetów California i Sofia.

Ostatnia przeprowadzona inwentaryzacja w roku 1997 wykazała istnienie już tylko 150 gatunków drzew i krzewów. Lądeckie arboretum jest dotąd jedynym, jakie powstało w Polsce po wojnie.

Z ciekawostek warto wspomnieć, że na terenie ogrodu, tuż przed jego powstaniem, w roku 1971 wykonano pierwszy odwiert, którym zamierzano ująć wody termalne. Nazwano go L-1 i wykonano go do głębokości 600 m. Nie stwierdzono tu jednak wystąpienia żadnych oznak wód o charakterystycznym dla Lądka składzie chemicznym i podwyższonej temperaturze. Z tego powodu odwiert pozostał zaczopowany głowicą i pełni jedynie funkcję obserwacyjną.

Źródło: Wojciech Ciężkowski Lądek Zdrój
Dolnośląskie Wydawnictwo Edukacyjne, Wrocław 1998